31 август 2025
• од Станча Јаќимовски
Синоќа во притворското одделение на КПУ Затвор Шуто Оризари животот го загуби МИРСАД ПУШКА, човек со тешка здравствена состојба, кој речиси половина година постепено умирал зад затворските ѕидови.
Пушкa, болен од тумор (рак), корисник на инвалидска пензија и со претрпен мозочен удар, бил оставен без соодветна здравствена грижа. Пет месеци тој тивко умирал во болки, заборавен од системот кој требало да го заштити неговото најосновно право – правото на живот.
Адвокатот Горан Василевски, како што сведочи неговиот колега Асмир Алипашиќ, направил сè за да докаже дека ваков човек мора да биде итно хоспитализиран. Но, апелите биле игнорирани. Институциите кои имале должност да реагираат останале глуви и рамнодушни, третирајќи го неговиот живот како неважен.
Случајот на Мирсад Пушка е огледало на еден болен систем кој покажува дека човековото достоинство не значи ништо кога еднаш ќе се најдете зад решетки. Таму, болните се препуштени сами на себе, во тивка борба со болестите, додека државата не презема ништо за да им овозможи елементарна медицинска грижа.
„Одговорност мора да има,“ јавно повика Алипашиќ, повикувајќи ги:
Сите овие институции сега се соочуваат со сериозни прашања – како е можно човек со рак и мозочен удар да остане затвореник без пристап до клиника? Кој дозволи млад живот да згасне во болка и очај?
Македонското општество денес е сведок на уште една мрачна слика – држава која не само што не успеала да го заштити својот граѓанин, туку свесно дозволила неговата агонија да заврши со смрт. Оваа трагедија не е само смрт на еден човек, туку и силен удар врз вербата на граѓаните дека постои правда и хуманост во институциите.
Македонија повторно е оставена со горко прашање: ако системот не може да го спаси најранливиот, кого всушност штити?
ДУИ: Владата ја уништува европската иднина и го погребува Охридскиот договор
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден