Денес се празнуваат Светите Дваесет илјади никомидиски маченици

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

ДРУГО

Денес се празнуваат Светите Дваесет илјади никомидиски маченици - 10.1.2026 година

10 јануари 2026

• од Станча Јаќимовски

Денес Православната Црква ги празнува Светите Дваесет илјади никомидиски маченици, едни од највеличествените сведоци на христијанската вера од ранохристијанскиот период.

Во времето на свирепото владеење на Максимијан Херкул, христијанската заедница во градот Никомидија силно се ширела и секојдневно се умножувала. Христовата Црква таму цветала, што предизвикало голем гнев кај царот. Кога дознал за бројноста и ревноста на христијаните, тој смислил суров план – да ги истреби сите што ја исповедаат верата во Христа.

Токму во тие денови се приближувал празникот на Христовото Рождество. Царот дознал дека на тој свет ден сите христијани ќе се соберат на богослужба во црквата. Затоа наредил храмот да биде опколен со војска и запален за време на празничното собрание.

По полноќ, кога верните се собрале и со радост ја започнале Божествената служба, војниците ја затвориле црквата од сите страни, не дозволувајќи никој да излезе. Царски пратеник влегол во храмот и ја соопштил страшната заповед: или веднаш да принесат жртва на идолите, или сите да бидат погубени.

Тогаш, исполнет со божествена ревност, архиѓаконот застанал пред народот и ги потсетил на тројцата младенци во Вавилонската печка. Со силни зборови ги охрабрил верните да останат цврсти во верата и да ја положат својата душа за Христа, Кој токму на тој олтар се принесувал за спасение на светот.

Народот еднодушно ја прифатил маченичката смрт. Сите огласени биле крстени и миропомазани, а верните со молитва и псалмопение го очекале својот крај. Тогаш војниците ја запалиле црквата од сите страни. Околу дваесет илјади мажи и жени, млади и стари, девојки и деца, го предале својот земен живот, прославувајќи го Бога.

Пет дена по овој настан, црквата сè уште горела, а од неа се издигнувал чад со неопислив, благоухан мирис. Над местото се јавувала чудесна, златозарна светлина – сведоштво за небесната слава што ја примиле мачениците.

Така, во 302 година, Светите Дваесет илјади никомидиски маченици славно го завршија својот подвиг и се закитија со венецот на вечната слава во Царството Божјо, останувајќи засекогаш жив пример на вера, храброст и љубов кон Христа.